Etter å ha gått forbi
beiteområda og idylliske vatn, og kome litt opp i høgda, var det
slutt på tørre sokkar. Vatnet strøymde overalt der me gjekk. I 3
timar vandra me utan stopp, for her var det ikkje mange plassar
som inviterte til å slenge baken ned på jorda. Eg hadde stort sett
ikkje peiling på kvar eg var, så merkinga av løypene var
uvurderleg, sjølv om det føltes som om dei peika i alle retningar.
Men ein fin trim var det, i mjukt terreng. Turen kan
godt fristast til gjentakelse, men då må det vere tørke! Og med
GPS i handa. |
 |
